Kapitan Jerzy Rossowski
Jerzy Rossowski, ur. 26.09.1896r., w Warszawie, wzrastał w patriotycznym i wolnościowym klimacie rodziny, której losy koncentrowały się wokół rodzin polskich zesłańców z okresu powstania styczniowego. W czasie I Wojny światowej wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) w Okręgu Częstochowskim. Należał zatem niewątpliwie do elity czynnie działających patriotów w tym czasie, dążących do uzyskania przez kraj niepodległości. W listopadzie 1918r. Jerzy brał udział w rozbrajaniu Niemców, po czym wstąpił jako ochotnik do 2 Pułku Szwoleżerów w Krakowie. Zdecydowany był swoje życie związać z obronnością Ojczyzny. W 1920r. ukończył Szkołe Podchorążych Piechoty w Warszawie i otrzymał przydział do 26 pułku, w któym służył do jesieni 1932r., kiedy to otrzymał kolejny przydział do 85 Pułku Strzelców Wileńskich. Kolejno awansował: 1.12.1920r. otrzymał awans na stopień podporucznika, 1.12.1922 – na stopień porucznika i 1.01.1932r. – na stopień kapitana. Jerzy Rossowski był surowym dowódcą i wychowawcą żołnierzy, a jednocześnie był dowócą skutecznym, co dokumentują liczne nagrody, które zachowały się w rodzinnych zbiorach. Posiadał wiele odznaczeń i medali, m.in. Krzyż Virtuti Militari za udział w wojnie 1920r. We wrześniu 193r. kpt. J. Rossowski pełnił funkcję adiutanta pułku ppłk Jana Kruk-Śmigli, wchodzącego w skład Armii „Prusy”.Możliwości działania Armii „Prusy” zostały poważnie zmniejszone opóźnieniem przewozów mobilizacyjnych żołnierzy. 4 września doszło do ciężkich walk z kolumnami pancernymi nieprzyjaciela w rejonie Piotrkowa. Załamanie dywizji pod Piotrkowem, spowodowane przez silne naloty niemieckiego lotnictwa, silny ostrzał artyleryjski, po którym następowały ataki czołgów, słaba skuteczność własnej obrony przeciw
