Biogramy dowódców obrony Lublina
Piotr BartakUrodził się 12 VI 1890 r. w Lubaczowie. Do szkół uczęszczał w Jarosławiu, gdzie zdał maturę w Szkole Realnej. Studiował na Wydziale Budowy Maszyn w Pradze. Był członkiem PDS, potem Związku Strzeleckiego. Odbył przeszkolenie podoficerskie. Od sierpnia do września 1914 r. dowodził plutonem w kompanii strzeleckiej z Jarosławia. Był uczniem Szkoły Podchorążych Legionów Polskich w Krakowie i Marmaros-Sziget na Węgrzech.Uczestnik I wojny światowej. Do stopnia pułkownika dyplomowanego piechoty został awansowany 1 I 1936 r. W kwietniu 1939 r. ewakuował się ze sztabem DOK IV na wschód. W dniu 13 IX 1939 r. został wyznaczony rozkazem Naczelnego Wodza na stanowisko kwatermistrza organizującej się pod dowództwem generała dywizji Tadeusza Piskora armii „Lublin”, a 14 IX został mianowany dowódcą grupy obrony Lublina.Po wycofaniu się obrońców z miasta 18 września zreorganizował grupę obrony Lublina w okolicach Łęcznej i Cycowa. 20 IX 1939 r. pocisk nieprzyjacielski trafił w Siedliszczu w samochód, którym jechał płk Bartak. Ludność miejscowa pochowała go na cmentarzu w Siedliszczu.Pułkownik Piotr Bartak został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Niepodległości, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Orderem Polonia Restituta. Opracowała Anna Latawiec Juliusz DudzińskiUrodził się 25 I 1893 roku w Radzyminie. Maturę uzyskał w Warszawie. W 1912 r. studiował w belgijskim Liège elektrotechnikę.Uczestnik I wojniy światowej. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919–1920 r. Za zasługi wojenne został odznaczony krzyżami Virtuti Militari V klasy, czterema Krzyżami Walecznych, za działalność konspiracyjną Krzyżem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi, jak również przedstawiony do uhonorowania Orderem Odrodzenia Polski III klasy.W II wojnie światowe
